Rola nowych technologii w gospodarce światowej

Wzrost gospodarczy zależy od poziomu stosowanych technologii. Można tu wyróżnić trzy fazy. W pierwszej mobilizowane są zasoby ludzkie i finansowe, aby w pełni wykorzystać istniejące technologie. Do tego potrzebna jest fachowa siła robocza.

W drugiej fazie kopiowane są zwykle technologie państw wysoko rozwiniętych w celu zmniejszenia dystansu, a w trzeciej fazie tworzone są nowe branże na bazie postępu naukowego, wynikającego z własnych i obcych badań. Jednak wykształcenie pracowników jest niezwykle ważną częścią uaktywnienia zasobów, podobnie jak ważna jest budowa infrastruktury, bez której trudno sobie wyobrazić współpracę. Można stwierdzić, że narzucanie form organizacyjnych z zewnątrz, tak jak miało to miejsce w Związku Radzieckim i innych krajach bloku komunistycznego w latach 50. XX wieku, nie przyniosło pozytywnych rezultatów.

Wspomniana przez nas druga faza, czyli zdobywanie nowych technologii, dość często zaczyna się w ten sposób, że kopiowane są pomysły z innych państw. Tak postępowali Amerykanie w XIX wieku, a Japończycy w połowie XX wieku. Kopiowanie oznacza uzależnienie się od określonego modelu, zwykle na niższym poziomie, ale potem może nastąpić przejście do fazy technologii zaawansowanych. Tak było z przemysłem tekstylnym, który z Wielkiej Brytanii przeniesiony został jako know-how do Niemiec i do Stanów Zjednoczonych jako zaawansowana technologia, a dzisiaj przemysł ten z powodzeniem funkcjonuje w krajach rozwijających się. Tymczasem kraje wysoko rozwinięte realizują inne zaawansowane technologie.

W pewnym momencie zadaniem strategicznym staje się inwestowanie w badania i rozwój (R&D). Jednak to nie rozwiązuje kwestii przewodnictwa w świecie, 000 i 40 000 USD. Bank Światowy uważa, że PKB 5000 USD na głowę mieszkańca jest kwotą pozwalającą zaspokoić podstawowe potrzeby życiowe obywateli w zakresie wyżywienia, utrzymania się, zapewnienia świadczeń zdrowotnych i wychowania. Ponadto istnieje 169 państw z liczbą 5 miliardów ludności, których dochody na głowę mieszkańca nie osiągają 7500 USD. Po środku znajduje się 11 państw z liczbą około 130 milionów mieszkańców, gdzie dochody na mieszkańca znajdują się w przedziale 7500 do 15 000 USD . Należy mieć nadzieję, że coraz więcej państw będzie się przesuwać do tego średniego przedziału.

Źródło: T. T. Kaczmarek, Globalistyka. Przyszłość globalnej gospodarki, Warszawa 2007.

Newsletter



Wiadomość HTML?