Katar

qatargasW drugiej połowie 2014 r. do gazoportu w Świnoujściu przypłynie pierwszy statek ze skroplonym gazem z Kataru. Przez 20 lat Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo będzie kupować od firmy Qatargas 1,5 mld m sześc. gazu rocznie - przewiduje umowa podpisana w Katarze w obecności ministra skarbu Aleksandra Grada i katarskiego ministra ds. energii i przemysłu Abdullah ben Hamad Al-Attiyaha. Gaz z Kataru zaspokoi jedną dziesiątą naszych potrzeb.

Informacja o państwie

Państwo Katar (Dawlat Katar) to arabski emirat położony na Półwyspie Katarskim, stanowiącej część większego Półwyspu. Otoczony z trzech stron wodami Zatoki Perskiej, od południa graniczy z Arabią Saudyjską. Nazwa kraju po raz pierwszy pojawiła się w mapie Półwyspu Arabskiego sporządzonej przez Ptolemeusza. Flaga Kataru składa się z dwóch barw–białego i kasztanowego, które są od siebie oddzielone dziewięcioma zębami. Kolor biały symbolizuje pokój. Barwa kasztanowa to symbol krwi przelanej przez Katarczyków, szczególnie w II połowie XIX w., kiedy toczono walki plemienne. Dziewięć zębów odnosi się do Kataru jako dziewiątego członka „pojednanych emiratów” Zatoki Perskiej, co nastąpiło po katarsko-brytyjskim traktacie z 1916r.

Zdjęcie: Premier Donald Tusk ląduje w Katarze 18 listopada 2008

Premier Donald Tusk ląduje w Katarze 18 listopada 2008

Źródło: http://wyborcza.biz/biznes/55,101562,5962957,,,,6768600.html

Katar jest dziedziczną monarchią absolutną (emiratem), w której władza należy do emira z dynastii Al Sani (ang. Al Thani). Nie ma partii politycznych, a stanowiska publiczne są rozdzielane decyzjami emira. Znamienne jest, że zmiany na najwyższych szczeblach często dokonują się w wyniku detronizowania lub aresztowania. W 1972r. w wyniku pałacowego przewrotu do władzy doszedł Chalifa ibn Hamad. Podobnie było w 1995 r., gdy syn obalił własnego ojca.

Od dojścia w 1995r. do władzy obecnego władcy, Katar wszedł na drogę liberalizacji politycznej i gospodarczej. W 1999r. przyznano kobietom bierne i czynne prawa wyborcze, przeprowadzając jednocześnie pierwsze wybory do 29-osobowej rady. W wyborach z 2003r. do rady weszła kobieta stając się tym samym pierwszą kobietą w całej Zatoce Perskiej, która objęła tak wysokie stanowisko w państwie. W tym samym roku przyjęto nową konstytucję, a pierwszej kobiecie wręczono ministerialną nominację. Kraj jest podzielony na 10 prowincji (baladija), które dzielą się na 87 stref: Doha, Al-Ghuwarijja, Al-Dżumalijja, Al-Chawr, Al-Wakra, Ar-Rajjan, Dżarijan al-Batna, Madinat asz-Szamal, Musajid, Umm Salal. Stolicą kraju jest Doha (ad-Dauha).

Rys. Mapa Kataru

Mapa Kataru

Źródło: http://encyklopedia.interia.pl/

Warunki naturalne

Powierzchnia Kataru obejmuje 11 437 km2, czyli trzykrotnie mniej niż województwo mazowieckie. Szerokość kraju to jedynie od 55 do 90 km. Łączna długość granic lądowych to 60 km (całość z Arabią Saudyjską), a morskich 563 km. Katar posiada szereg wysp, takich jak Halul, Szerauh, Al-Biszairija, As-aflija i Al-Alija. Katar jest krajem wybitnie równinnym - najwyższy punkt mierzy 103 m (Kurajn Abu al-Bawl). Powierzchnia kraju ma charakter pustynno-kamienisty. Obszary nadające się do uprawy stanowią mniej niż 2% powierzchnikraju. Półwysep Katarski nie posiada naturalnych wód ląd owych, prócz tak zwanego Morza Wewnętrznego (Chur al-Adaid) w strefie przygranicznej z Arabią Saudyjską.

Położenie geograficzne sprawia, że Katar cechuje klimat zwrotnikowy wybitnie suchy o bardzo gorących i długich okresach letnich (od maja do września). Średnia temperatura w miesiącach zimowychwynosi 170C (rzadko spadając poniżej 70C), a letnich powyżej 400C. W okresie od października do marca pojawiają się sporadyczne opady deszczu (średnio 70-100 mm opadów rocznie). Cyklicznie kraj nawiedzają potężne i gwałtowne burze piaskowe. Skromne wody podziemne nie nadają się do spożycia, dlatego od dawna rozwija się przemysł odsalania wody morskiej, który pozwala sprostać rosnącemu zapotrzebowaniu na wodę pitną.

Rys. Wizualizacja nowych projektów w stolicy Doha

Wizualizacja nowych projektów w stolicy Doha

Źródło: http://www.greenprophet.com/2009/01/qatar-environment/

Historia

Pierwsze ślady obecności ludzkiej na Półwyspie Katarskim pojawiły się w około VIII w. p.n.e. W Ras Abaruk czy Ad-Da’asa odnaleziono narzędzia i ceramikę pochodzącą z wywodzącej się z Mezopotamii kultury Ubajd z 5000-3900 r.p.n.e. Region służył za istotny punkt przystankowy w dalekich zamorskich podróżach, a wraz z rozwojem i podbojami Aleksandra Wielkiego Zatoka Perska stanęła przed groźbą podporządkowania się jego imperium. Katar zwiększył swoje znaczenie w handlu podczas rządów panującej w Persji dynastii Sasanidów. Stał się wtedy eksporterem pereł oraz świetnej jakości barwnika purpury. Rozwijano też hodowlę koni i wielbłądów. W tym okresie Katar znajdował się pod kontrolą władcy Bahrajnu, który przeszedł na islam. Nowa religia szybko zadomowiła się także i w Katarze, gdzie wyparła słabe wpływy chrześcijańskie. W 1515r. Katar został podporządkowany Portugalii. Europejczycy rozpoczęli wywożenie bogactw regionu, takich jak konie, perły, bursztyn czy też złoto. Wpływy portugalskie trwały aż do XVIIw., gdy kraj znalazł się pod kontrolą imperium osmańskiego.

Turecki rządca Dohy miał szerokie wpływy w mieście – szajchowie konsultowali z nim wszelkie istotne decyzje, a mieszkańcy miasta płacili regularne podatki na utrzymanie tureckiego garnizonu wojskowego. W XIX w. obszar Bliskiego Wschodu, a więc także i Katar, znalazł się w strefie zainteresowań Wielkiej Brytanii, która chciała zabezpieczyć szlak morski do Indii. W 1821 r. Brytyjczycy dokonali karnego ataku na Al-Bidę (Doha) ze strony morza w odpowiedzi na liczne ataki piratów w regionie. W tym okresie narastała rywalizacja pomiędzy Katarem a sąsiednim Bahrajnem. W 1867 r.; doszło do walk przeciwko siłom szajchów z Bahrajnu; i Abu Zabi, w wyniku których poważne straty dotknęły Wakrę i Dohę. W odpowiedzi, w czerwcu 1868 r. siły katarskie zaatakowały Bahrajn, jednak otrzymały poważne straty. Wtedy to Wielka Brytania podpisała z Katarem traktat, w którym jednoznacznie odrzucono roszczenia Bahrajnu co władzy zwierzchniej nad Katarem.

Rys. Ruiny w al-Zubara

Ruiny al-Zubara

W 1913 r. Turcja zrzekła się swoich roszczeń co do Kataru. Trzy lata później obszar ziem arabskich został podzielony pomiędzy dwa europejskie mocarstwa – Francję oraz Wielką Brytanię. W 1915 r. ostatni tureccy żołnierze opuścili Katar, a rok później na mocy katarsko-brytyjskiej umowy, Katar został protektoratem Wielkiej Brytanii. W zamian za ograniczone gwarancje bezpieczeństwa, szajch Kataru zobowiązał się nie utrzymywać stosunków dyplomatycznych z żadnym mocarstwem bez zgody rządu brytyjskiego. 1 września 1971 r. następca tronu szajch Chalifa Ibn Hamad ogłosił pełną niepodległość Kataru. Dwa dni później układ z Wielką Brytanią z 1916 r. stracił moc, a Katar stał się państwem suwerennym. W tym samym miesiącu państwo to zostało przyjęte do ONZ.

Gospodarka

Gospodarka Kataru przeszła niezwykłe przeobrażenie w ciągu kilkudziesięciu, a nawet kilkunastu lat. Przed odkryciem ropy naftowej, Katarczycy zajmowali się przede wszystkim połowem ryb i pereł, budową statków i żeglugą. Katar stanowił również ważny punkt przystankowy dla wielu morskich ekspedycji. Chociaż ropa naftowa została odkryta w Katarze jeszcze przed wybuchem II wojny światowej, to jej wydobycie rozpoczęto dopiero w 1949 r. Obecne zasoby ropy naftowej są bardzo małe w porównaniu z krajami regionu (najniższe ze wszystkich krajów OPEC). Szacuje się, że Katar ma około 15 miliardów baryłek ropy naftowej.

Najważniejszym bogactwem kraju jest gaz ziemny. W Katarze znajdują trzecie na świ ecie – po Federacji Rosyjskiej i Iranie – zasoby tego surowca szacowane na 910 trylionów stóp sześciennych. Według szacunków władz katarskich, Katar posiada 14,4% światowych zasobów, które wystarczyłyby całej gospodarce światowej na kolejnych 200 lat. W przyszłości Katar ma stać się największym eksporterem skroplonego gazu (LNG) na świecie (obecnie zajmuje siódme miejsce). Udział surowców energetycznych w PKB wynosi około 50%, a w eksporcie 85%. Podobnie jak inne państwa, Katar stara się zdywersyfikować swoją gospodarkę, rozwijając takie dziedziny jak: bankowość i finanse, czy turystyka luksusowa. Niezależnie prowadzi znaczące inwestycje w infrastrukturę oraz instytucje nauki i kultury.

Rys. Eksport katarskiego gazu

Eksport katarskiego gazu

Źródło: http://articles.businessinsider.com/2011-12-07/markets/30484960_1_oil-imports-iranian-oil-oil-exports

Newsletter



Wiadomość HTML?