Dziedziny wiedzy

Najnowsze komentarze

Newsletter

Deportacja PDF Print Email
D

Deportacja - jest ona jedną z metod polityki społecznej stosowanej przez organy państwa albo władze okupacyjne, która polega na przymusowym wysiedleniu ludności, bez decyzji sądowej, w celu prewencyjnym lub w charakterze kary. Niepożądane lub uznawane przez administrację za niebezpieczne osoby, rodziny, a nawet duże grupy, mogą na mocy decyzji władz zostać deportowane. Jeżeli wobec określonej grupy ludności, bez oficjalnej decyzji administracyjnej, używana jest przemoc polegająca na stosowaniu różnego rodzaju represji, w wyniku których ludność ta zmuszana jest do opuszczenia zamieszkanego obszaru lub ucieczki z niego, wówczas zjawisko takie określa się mianem czyszczenia danego terytorium. Najczęstszymi przyczynami deportacji są różnice etniczne (narodowe), rasowe, religijne oraz ideologiczne.

Deportacja dokonywana bywa poprzez:

  1. zamykanie ludności w obozach koncentracyjnych (np. w Niemczech hitlerowskich, w byłym ZSRR);
  2. zsyłanie ludzi na oddalone i odizolowane obszary lub do innych krajów (np. irlandzkich zesłańców wywożono do Australii, Polaków z zaboru rosyjskiego na Syberię, dokąd również deportowano obywateli ZSRR, którzy wyznawali nieprawomyślne poglądy polityczne itp.);
  3. przymusowe wysiedlanie całych narodów. Jest to działanie charakterystyczne dla okresu stalinizmu w ZSRR (wówczas wysiedlono m. in. Krymskich Tatarów, Czeczeńców, Niemców Nadwołżańskich i inne narody).

Deportacja znana jest od czasów starożytnych. Na przykład Babilończycy przepędzili Żydów z Palestyny, a we wczesnym średniowieczu, w wyniku wojen krzyżowców z muzułmanami, Żydzi byli ponownie zmuszeni do opuszczenia Palestyny.

Źródło: M. Baczwarow, A. Suliborski, Kompendium wiedzy o geografii politycznej i geopolityce, Warszawa 2003.