Dziedziny wiedzy

Najnowsze komentarze

Newsletter

Ekumena, anekumena, subekumena PDF Print Email
E

Ekumena to słowo pochodzące z greckiego oikoumene, określające przyswojone przez ludzi obszary i równocześnie wykluczające terytoria zasiedlone przez barbarzyńców.

W późniejszych czasach terminem tym określano wszystkie tereny nadające się do zasiedlenia, ziemie nie zamieszkane nazywano anekumeną, a terytoria w małym stopniu spełniające warunki wymagane dla życia człowieka - subekumeną.

Ekumena powiększyła się po odkryciach terenów Nowego Świata, Australii i wysp Oceanu Indyjskiego oraz Pacyfiku.

Dzisiaj jedynie mała część Ziemi pozostaje nie zasiedlona z powodu nieodpowiednich warunków ekologicznych dla życia człowieka (anekumena). Dotyczy to przede wszystkim Antarktydy, obszaru wysokich gór, suchych pustyń oraz głębin morskich. Ale również i tam człowiek coraz częściej nie tylko dociera, ale także rozpoczyna ich eksplorację związaną przeważnie z wydobyciem surowców i turystyką. Doprowadza to do znacznych zmian ekologicznych w tych do niedawna jeszcze dziewiczych obszarach.

W związku z rozszerzającą się stale eksploracją przez człowieka kosmosu oraz głębin oceanów i mórz pierwotne znaczenie terminu ekumena właściwie nie oddaje już dzisiejszej rzeczywistości świata. Obecnie jest on stosowany do określenia dobrze zagospodarowanych oraz gęsto zaludnionych obszarów oraz do ich odróżnienia od słabo wykorzystywanych i prawie niezamieszkanych części naszej planety (subekumeny, anekumeny).

Źródło: M. Baczwarow, A. Suliborski, Kompendium wiedzy o geografii politycznej i geopolityce, Warszawa 2003.