Dziedziny wiedzy

Najnowsze komentarze

Newsletter

Krzysztof Kolumb PDF Print Email
K

Krzysztof Kolumb urodził się najprawdopodobniej w Genui, we Włoszech, jako syn tkacza i drobnego kupca Domenico Colombo. Nie ma zgody co do dokładnej daty urodzin, był to albo 25 sierpnia, albo 31 października 1451 roku. Najpierw pracował w domu bankowym rodziny Centurionich i w związku ze swoim zawodem rozpoczął podróże morskie, a w 1476 r. zatrudnił się w lizbońskiej filii banku swoich chlebodawców. W tym samym czasie studiował pisma antycznych i klasycznych pisarzy, a także współczesne dzieła kosmograficzne, aby poszerzyć swoją wiedzę z zakresu nawigacji. Na podstawie tych lektur, zebranych relacji i własnych obserwacji doszedł do wniosku, że możliwe jest dopłynięcie do Azji drogą na zachód, przez Atlantyk. Swój projekt przedstawił królowi Portugalii, Janowi II, ten odrzucił jednak jego propozycję.

Kiedy propozycja Kolumba została odrzucona, w 1485 roku przeniósł się do Hiszpanii, szukając pomocy na dworze Izabeli Kastylijskiej. Dopiero jednak w 1492 r. królowa, namówiona przez dworzanina Luisa de Santangela, zgodziła się na zorganizowanie wyprawy pod banderą Korony Hiszpańskiej. Wyprawa była finansowana częściowo przez dwór, częściowo przez kupiecką rodzinę Pinzonów, a Kolumbowi przyrzeczono jako nagrodę dziedziczny tytuł Wielkiego Admirała, wicekróla wszystkich odkrytych ziem oraz dziesiątą część zysków. Na swoją historyczną wyprawę Kolumb wyruszył 3 sierpnia 1492 r. z portu Palos na czele flotylli trzech statków: karaki Santa Maria i dwóch karawel Pinta i Ninia. Po ponaddwumiesięcznej żegludze 12 października 1492 r. dostrzeżono ląd. Kolumb dotarł prawdopodobnie na wyspę Samana Cay w archipelagu wysp Bahama, którą nazwał San Salvador (nie jest ona identyczna z obecną wyspą o tej nazwie). Dalej wyprawa dotarła na Kubę i Haiti.

Krzysztof Kolumb

Powrót żeglarza do Hiszpanii w marcu 1493 r. i wieści o wielkim odkryciu doprowadziły do prawdziwej gorączki odkrywczej, której efektem było sfinansowanie drugiej wyprawy. Ruszyła ona już tego samego roku. Odkryte zostały wówczas wyspy: Dominikana, Portoryko i Jamajka. Walki z Indianami, którzy ze względu na okrutne traktowanie zbuntowali się przeciwko Hiszpanom, oraz utrata zaufania królowej Izabeli Kastylijskiej i króla Ferdynanda Aragońskiego zmusiły Kolumba do powrotu i starań o odzyskanie zaufania pary królewskiej. Dopiero po przyjęciu go na dworze królewskim mógł po prawie trzech latach zorganizować trzecią wyprawę w latach 1498-1500. W trakcie tej wyprawy odkrył Trynidad, a w czerwcu 1498 r. postawił po raz pierwszy stopę na stałym lądzie amerykańskim u ujścia rzeki Orinoko. W międzyczasie powstały pierwsze hiszpańskie osiedla na San Domingo. Autokratyczny styl zarządzania spowodował bunt kolonistów hiszpańskich przeciwko Kolumbowi i wyznaczonemu na jego zastępcę bratu Bartolomeo. W konsekwencji obu aresztowano i w kajdanach odesłano do Hiszpanii.

Plany dotarcia do Azji przed Portugalczykami legły w gruzach, gdyż w 1499 r. Vasco da Gama dopłynął do Indii. Kolumb zdołał się jednak oczyścić z zarzutów i zorganizował jeszcze czwartą wyprawę, podczas której w latach 1502-1504 dotarł do wybrzeży Jukatanu i Panamy. Już chory wrócił do Hiszpanii. Pozbawiony protekcji zmarłej Izabeli Kastylijskiej, został odsunięty od wpływu na kolejne ekspedycje.

Wyprawa Kolumba była przełomem w okresie tzw. wielkich odkryć geograficznych na przełomie XV i XVI w. Przodowali w tych wyprawach Portugalczycy i Hiszpanie, dopiero za nimi podążyli Anglicy i Francuzi. Portugalczycy próbowali dotrzeć do Azji drogą wzdłuż wybrzeży Afryki, a zwieńczeniem ich wieloletnich prób było dotarcie do Indii wyprawy Vasco da Gamy, która wyruszyła w 1498 r. Hiszpanie z kolei, przepływając Atlantyk, dzięki Kolumbowi odkryli dla Europy i reszty świata Nowy Świat.

Uwieńczeniem tego niezwykłego okresu była hiszpańska wyprawa dookoła świata pod wodzą portugalskiego żeglarza Ferdynanda Magellana w latach 1519-1522. W ten sposób nastał ostateczny koniec epoki średniowiecza i otwarcie nowej ery - czasów nowożytnych.

20 maja 1506 roku Krzysztof Kolumb zmarł w Valladolid. Był opuszczony, zgorzkniały i rozgoryczony, do końca przekonany, że dotarł do wybrzeży Azji. Pochowano go w Sewilli.