Dziedziny wiedzy

Najnowsze komentarze

Newsletter

SACU PDF Print Email
S

Południowoafrykańska Unia Celna (Southern African Customs Union - SACU) jest najstarszą unią celną na świecie. Jej historia sięga czasów kolonialnych, a mianowicie 1889 r., kiedy to brytyjska Kolonia Przylądkowa podpisała Konwen­cję Unii Celnej z Wolnym Państwem Oranią (niepodległym państwem burskim). Na mocy podpisanego 29 czerwca 1910 r. SACU unia poszerzyła się o Basutoland (obecnie Lesoto), Beczuanę (obecnie Botswanę), Suazi i Niemiecką Afrykę Południowo-Zachodnią (obecnie Namibię), dając po­czątek Południowoafrykańskiej Unii Celnej, liczącej 5 państw (Botswana, Lesoto, Namibia, RPA oraz Suazi). Siedzibą SACU jest Windhuk w Namibii (SACU - EFTA FTA).

Członkowie SACU stawiają sobie za cel rozwój gospodar­czy poprzez ułatwienia handlowe i integrację ekonomiczną. Wspólnota jest gospodarczo i politycznie zdominowana przez RPA. Wszyscy członkowie poza Botswaną mają waluty sztywno powiązane z południowoafrykańskim randem.

Naczelnym organem SACU jest Rada Ministrów. Sprawne funkcjonowanie organizacji zapewniają ponadto: Komisja Unii Celnej, Sekretariat z siedzibą w stolicy Namibii, Windhuku, Rada ds. Taryf Celnych, Komitety Współpracy Technicznej oraz Trybunał (rozstrzygający spory dotyczące stosowania lub interpretacji Porozumienia SACU). Pewnym wyzwaniem dla ugrupowania jest rozszerzenie unii celnej na pozostałe państwa SADC.

Źródło: E. Łaźniewska, P. Deszczyński, Kompendium wiedzy o organizacjach międzynarodowych, Warszawa 2011.